Bij het maken van coupes volg ik een methode die ongeveer overeenkomt met één die in Smith's flora 'the Moss Flora of Britain and Ireland' beschreven staat (pagina 6, onder variant c): ik leg een mosplantje op een dekglaasje en ik houd deze vast met mijn vingernagel. Onder het snijden maak ik een steeds stompere hoek. Op die manier worden er altijd wel enkele geschikte coupes gesneden.
Volgens Henk Siebel en Heinjo During (Beknopte Mosflora, 2006) behoor ik daarmee tot de categorie 'luie bryologen'.
(Als nadeel noemen ze namelijk dat het mesje hierdoor sneller bot wordt.)
Als 'zuunige Nederlandr' vraag ik me daarom af: heeft iemand ervaring met verschillende methoden? En welke bevalt uiteindelijk het beste?
Mesjes worden inderdaad ongelooflijk snel bot. Na 35 jaar scherp snijden zit ik nu dan ook met het probleem dat mijn mesjes op zijn en ik in Nederland geen leverancier kan vinden die voor een redelijke prijs een redelijke hoeveelheid mesjes kan leveren. Redelijk betekent niet meteen maar 100 pakjes van 10 mesjes en ook dat de orderkosten onder de vijf euro blijven. Aangezien ik dan ook nog per se 'GEM'-mesjes wil, heb ik dus al weken een probleem: ik moet mij behelpen.
Weet iemand een oplossing?
Groet, Pierre
