We zouden een pas aangewezen natuurgebied bij Aywaille in de Waalse provincie Luik gaan bemonsteren en onderweg kwamen we door Remouchamps met zijn 700.000 jaar oude karstgrotten. Omdat het bovengronds toch slecht weer was en niet iedereen die grot al eens had gezien besloten we ons te laten rondleiden. Gruwel, een groepsexcursie met dertig man, gegarandeerd dat ze de achtergrond vullen met vreselijke muziek, overal gekleurde verlichting, jengelende kinderen, kortom deze eeuwig mopperende vrijgezel had er niet zo'n zin in.
Wachtend op de start van de excursie konden we vanaf de trap bij de ingang de meest verleidelijke levermossen onder de waterval zien staan. Niet bij te komen en de verrekijker ligt in de auto. Mopper mopper ...
Wat de gids vertelt is toch niet zo'n onzin als ze vroeger in Valkenburg vertelden (door een zee van langzaam opdrogend krijt ploeterende dinosauriërs ...) Ergens in een donkere hoek zit iemand op een didgeridoo te blazen, klinkt wel spannend.
In het licht van een witte schijnwerper groeien algen, zeker toevallig de goeie golflengte. Naderbijgekomen en inmiddels nieuwsgierig blijken dat geen algen maar mossen te zijn! Toch geen Schistostegia? Zou natuurlijk kunnen. Nou ja, de laatste van de groep was ik toch al, dus verzamelen valt niet op. Iets verder hangen slierten pleurocarpen vanaf de rots naar beneden. Binnen handbereik!
Toen we weer buiten kwamen scheen de zon.
Dat vandaag bleek dat die vermeende Schistostegia in werkelijkheid Fissidens taxifolius was doet er niet meer toe. Het was een kostelijke dag.
Volgende keer moeten we iets bedenken voor die levermossen onder de waterval.